بخش بالایی سازند سورمه (هم‌ارز سازند عرب در جنوب خلیج فارس) در میدان نفتی سلمان بـا سن ژوراسیک پایانی (کیمـرجین ـ تیتـونین) دارای رخساره‌های کربناته با میان‌لایه‌های تبخیری است. این سازند یکی از مهم‌ترین مخازن نفتی در زاگرس چین خـورده و خلـیج فـارس بـه شـمار مـی‌آیـد. مطالعه رخساره‌های میکروسکپی سازند سورمه در چاه مورد مطالعه به شناسایی 10ریزرخساره مربوط به پهنه بالای جزر و مدی، پهنه بین جـزر و مـدی، لاگون و سدهای پشته‌ای انجامید. این رسوبات در یک سکوی کربناتی از نوع رمپ کم ژرفا هماننـد شـرایط امـروزین خلـیج فـارس نهشـته شـده‌انـد. مهم‌ترین فرآیندهای دیاژنزی شامل میکرایتی‌شدن، نوریختی، دولومیتی‌شدن، انحلال و سیمانی‌شدن است. باتوجه به شواهدی همچون انحلال گسترده و پیدایش تخلخل‌های قالبی و حفره‌ای و ساخت انواع سیمان‌های مربوط به محیط جوی (متئوریک) و تقدّم و تأخر فرآیندها می‌توان نتیجـه گرفـت تـوالی مورد مطالعه، پس از دیاژنز دریایی مستقیماً وارد محیط دفنی نشده است، بلکه دست کم بخش‌هایی مانند سدهای اوولیتـی، فرآینـدهای دیـاژنزی محـیط فریاتیک آب شیرین را تحمل کرده و پس از آن دیاژنز محیط دفنی را پشت سر گذاشته‌اند.
