در این پژوهش، کاربرد نمودارهای چاهپیمایی گاما ری (GR)، بهویژه منحنیهای D-INPEFA و NCGDL، برای شناسایی و تطبیق سطوح کلیدی چینهشناسی سکانسی در سازندهای سروک و فهلیان در دشت آبادان و شمالغرب خلیج فارس بررسی شده است. در ابتدا با استفاده از مطالعات مغزه و مقاطع نازک، چهار سکانس رسوبی درجه سوم در سازند سروک و سه سکانس در سازند فهلیان شناسایی شد. سپس با تحلیل نقاط تغییر در منحنیهای D-INPEFA و NCGDL، سطوح مرزی سکانسها و سطوح حداکثر پیشروی دریا تعیین و با نتایج مطالعات زمینشناسی تطبیق داده شدند. نتایج نشان میدهد که روش تلفیقی پیشنهادی میتواند ابزار مؤثر و قابلاعتمادی برای شناسایی و همبستگی سطوح کلیدی چینهشناسی سکانسی در مخازن کربناته و سیلیسیآواری مشابه ایران باشد. با این حال، برای کاهش عدم قطعیت، استفاده از دادههای مستقیم مانند مغزه و مقاطع نازک پیش از بهکارگیری منحنیهای چاهپیمایی ضروری است.
