در این پژوهش، پتانسیل تولید هیدروکربن سازند گورپی و نقش آن در سیستم نفتی کرتاسه در بخش شرقی خلیج فارس بررسی شده است. برای این منظور، ۱۰ نمونه نفتی با استفاده از روشهای پیرولیز راک-اوال، کروماتوگرافی گازی، GC-MS، Py-GC-MS، ایزوتوپهای پایدار کربن، آنالیز عنصری و مطالعات پتروگرافی کروژن مورد بررسی قرار گرفت و مدلسازی یکبعدی حوضه برای بازسازی تاریخچه تدفین، حرارتی و بلوغ انجام شد. نتایج ژئوشیمیایی نشاندهنده پتانسیل متوسط تولید نفت در برخی مناطق جنوبشرقی خلیج فارس و غالب بودن کروژن نوع II/III با منشأ دریایی است. بررسی شاخصهای بلوغ و مدلسازی حوضه نشان میدهد که سازند گورپی در بیشتر مناطق نمونهبرداریشده نابالغ است، اما در فرورفتگیهای ساختاری عمیقتر به شرایط پنجره اولیه تا اوج تولید نفت میرسد. نتایج نشان میدهد که بخشهایی از این سازند در مناطق عمیقتر توانایی تولید و خروج هیدروکربن را داشتهاند و مهاجرت رو به پایین هیدروکربنها میتواند یکی از سازوکارهای شارژ مخزن ایلام باشد. این یافتهها درک مدل سیستم نفتی منطقه را بهبود داده و نواحی مستعد برای تأمین هیدروکربن مخازن ایلام از سازند گورپی را مشخص میکند.
