این پژوهش به بررسی عوامل مؤثر بر عملکرد زیستمحیطی در ۲۵ کشور آسیایی طی دوره ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ میپردازد. در این مطالعه، شاخص عملکرد زیستمحیطی بر اساس مؤلفههایی مانند تغییرات اقلیمی، سلامت محیطزیست و سلامت اکوسیستم محاسبه شده و سپس تأثیر پیچیدگی اقتصادی، مصرف انرژیهای تجدیدپذیر، فناوریهای زیستمحیطی، تولید ناخالص داخلی سرانه و شاخص توسعه انسانی با استفاده از روشهای اقتصادسنجی پنل بررسی شده است. نتایج نشان میدهد ژاپن بالاترین عملکرد زیستمحیطی و هند و پاکستان پایینترین عملکرد را در میان کشورهای مورد مطالعه دارند. همچنین، پیچیدگی اقتصادی میتواند از طریق توسعه فناوری و تحول ساختاری به بهبود پایدار عملکرد زیستمحیطی کمک کند. مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و فناوریهای سبز نیز در کوتاهمدت اثرات مثبتی بر عملکرد زیستمحیطی دارند، هرچند تأثیرات بلندمدت آنها به سیاستگذاری و نحوه مدیریت فناوریهای انرژی وابسته است. یافتهها بر ضرورت تدوین سیاستهای زیستمحیطی متناسب با سطح توسعه کشورها، تقویت حکمرانی و استفاده پایدار از فناوریهای سبز تأکید میکند.
