امروزه با توجه به کاهش تولید در میادین نفتی کشور به دلیل تغییر ترشوندگی در مخازن کربناته، سنگین بودن نفت و پیر شدن سنگ مخزن در اثر تماس با نفت، انجام عملیات ازدیاد برداشت در کشور ضروری به نظر می‌رسد. از طرفی با توجه به هزینه‌های گزاف عملیات ازدیاد برداشت حرارتی، یا روش‌های شیمیایی، همواره روش‌های ازدیاد برداشت بر پایه تزریق (نظیر سیلاب‌زنی و یا تزریق گاز) به دلیل مقرون به صرفه بودن اولویت دارند؛ ولی به نظر می‌رسد لازم است با بهره‌گیری از ابزارهای مهندسی بهره‌وری این روش‌ها را بیشینه کرد. برای دستیابی به بهترین نتیجه در ازدیاد برداشت لاازم است تحقیقات در سه بخش مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی‌های آزمایشگاهی و شبیه سازی انجام شوند. در این تحقیق به بررسی عملکرد تزریق آب هوشمند کربناته (با شوری کم) پرداخته شده و بهره‌وری آن در یکی از مخازن جنوب غرب کشور پر از بررسی مطالعات پیشین و با استفاده از مدل به روز رسانی شده مخزن شبیه سازی و بررسی می‌شود. در شبیه سازی انجام شده به منظور بررسی عملکرد سناریوهای ازدیاد برداشت، عملیات بهینه‌سازی جهت دستیابی به بهترین نرخ تزریق و بهترین غلظت دی‌اکسیدکربن در آب انجام شده است. بهینه سازی در 10 مرحله و با الگوریتم بهینه‌سازی ژنتیک با بهره‌گیری از نرم افزار RE PETREL انجام شده است. در ادامه سناریو بهینه تزریق آب هوشمند کربناته (با شوری کم) با سناریوهای تزریق آب، گاز دی‌اکسیدکربن، WAG با سیکل شش ماهه مقایسه شده و طبق این تحقیق درصد بهره‌وری هر کدام از این سناریوها برای تزریق آب هوشمند کربناته با شوری کم و غلظت بهینه 0/25 برابر با 31/2 درصد، سناریو تزریق آب برابر با 14/9 درصد، سناریو تزریق گاز برابر با 14/2 درصد و سناریو تزریق WAG با سیکل شش ماهه برابر با 11/9 درصد محاسبه شده است.
